اساسآکاربرد مفهوم جناح درموردتشکل های سیاسی محافظه کار نادرست بوده و دربهترین حالت ممکن  می توان واژه قبیله را برای انها به کاربرد. 

محافظه کاران بیش از انکه ازلحاظ سیاسی قابل مطالعه باشند شایسته بررسی های انسان شناسانه ای توسط باستان شناسان ومردم شناسانی هستند که در حال   تحقیق و بررسی در مورد چگونه زندگی کردن وتهدید کردن و.... درمیان قبایلی که اغلب انها قبل از قرون وسطی وعصر حجر ودور مانده وعقب افتاده از تاریخ زندگی کرده اند صورت می گیرد .

قبایلی که در محیطی منزوی وپاتریمونیالیستی ودور از دسترس،دیگران را تحت فشاروظلم وستم خود قرار می دهند. 

انتظاری بس بزرگ است از کسانی با این ایده که خود را برتر وورای همه چیز دانسته بخواهیم به مدرنیسم تن بدهند.قبیله راست که گویی بزرگانش مسافت ورود به بهشت را طی کرده اند وبا پستی وبلندی های ان اشنایی کامل داشته وبه شاگردانشان نیز گوش زد نموده اند درسودای ان هستند که هردو دنیا را به تسخیر در اورند. 

دنیابه جای مزرعه اخرت باید بهشت زمینی ان ها باشد وبدیهی است که این بهشت باید جهنمی را در کنار خود داشته باشد.

                                                                                      انتونی گرامشی

ادمیان ممکن است در کلیات فریب بخورند ولی در جزئیات فریب نمی خورند

                                                                             ماکیاولی

ازروزی که مظفرالدین شاه با تنی بیمار ولرزان وارد مجلس شده و زنگ مشروطیت را به صدا در اورد تا به امروز نزدیک به 101سال می گذرد. دراین مدت الترناتیو دولتهای معتقد به دموکراسی و ازادی، دولتهای محافظه کار وپادگانی بوده اند.

 یا به عبارتی در جنگ بین سنت ومدرنیته ، این مدرنیته بوده است که بعد از مدتی بازنده شده است. اخرین نمونه ان می توان به دولت نئومحافظه کار احمدی نژاد اشاره نمود که در سوم تیر84با رای فرودستان جامعه قدرت را به دست گرفت وتمام دست اوردهای 8ساله دوران اصلاحات را بر باد داد.

انفعال وپاسیویسم گروهی از مردم،انشعاب واختلاف دربین اصلاح طلبان،پاسیویسم روشنفکران، محافظه کاران اصلاح طلب و.....عواملی هستند که تراژدی سوم تیر رابرای ایرانیان رقم زدند .

علاوه بر المانهای سلبی وایجابی بالا، نباید از احساسی بودن مردم ایران نیز چشم پوشی نمود.ایرانیان همانطوری که شاعرپیشه ترین کشور دنیا هستند احساسی ترین مردم دنیا نیز می باشند. بعد ازگذشت دوسال از سیاست های پادگانی ودگم دولت نهم می توان سوم تیر را روز نوستالژی 17میلیون ایرانی نامید.

زمانه نیست 

درد مردم زمانه است 

مردمی که چین پوستینشان

مردمی که رنگ روی استین شان 

مردمی که نام هایشان

جلدکهنه شناسنامه هاشان 

درد می کند....

دفتر مرا

دست درد می زند ورق

شعرتازه مرا

درد گفته است

درد هم شنفته است

پس در این میانه من

ازچه حرف می زنم؟

درد ،حرف نیست

درد ،نام دیگر من است

من چگونه خویش را صدا کنم؟         

                                               قیصر امین پور